Ben su aralar birseyin bedelini ödüyorum arkadaslar. Durun ya, sina ya sen ne diyorsun, cok bilmeceli konusuyorsun, okumiycam len yazini diye hemen pes etmeyin arkadaslar. Pes ederseniz annem sizi sevmez. Cünkü benim annem öyle hemececik pes edenleri sevmez. Ve benim annem iyi insandir. Onun sevgisine mazhar olmak iyi seydir yani. Neyse. Bedel diyorduk. Simdi düsünün ki, adamin biri bir lokantaya gitti, karni cok acti, cani güzel yemekler cekiyordu, ve caninin cektigi yemeklerden fiyatlarina bakmadan bi güzel yedi. Yerken cüzdaninda ne kadar paranin oldugunu, acaba yetip yetmiyecegini bir an icin kendine sorduysa da, hemen pesinden aman bosver, karnini doyurmaya bak, sonra düsünürsün hesabi diye kendini kandirmayi basardi. Sonrasini tahmin edersiniz.
Iste aynisi okulum, derslerim icin de gecerli. Simdiye dek isin sonrasini unutmaya calisarak bir güzel tembellik yaptim, herseyi bi güzel erteledim. Eee simdi? Simdi de parasindan büyük yemekler yedigi icin geceyarlarina kadar bulasik yikayan o adam gibi dönem sonunda geceyarilarina kadar tembelligimin bulasiklarini yikiyorum iyi mi?
Her ne kadar bulasik yikamak iyi birseyse de, daha az bulasik cikarmak daha iyi birseydir, anlatabiliyor muyum? Enerjiden tasarruf etmek gerek. Müsrif olmamak gerek. Cünkü benim annem müsrifleri de sevmez.
Simdi hakli olarak su soruyu sorabilirsiniz:
Sina, senin annen müsrifleri sevmiyorsa, seni de sevmemeli, öyle degil mi?
El cevap:
O benim annem, ben torpilliyim.
sina sana gazetemde köşe yazarlığı teklif ediyorum
“Simdi de parasindan büyük yemekler yedigi icin geceyarlarina kadar bulasik yikayan o adam gibi dönem sonunda geceyarilarina kadar tembelligimin bulasiklarini yikiyorum iyi mi?”
süper ya
belki bir vesile?özledim ya hu
,
aklıma düştü de,
burdan silikseksekide yazmaya davet ediyorum duyar mı bilmem ama.. yoksa konuşmalarımız “nolsun işte koşuşturmaca, sen napıyosun?iyi hadi güle güle” den öteye gitmiyor
: )) hangi gazeteymis bu? adi? tiraji? hedefi? finansmani?
bunlar önemli seyler. öyle her gazetede yazamam ben : P